Anem ! Per la lenga occitana, òc !

Lo dret a l’occitan

Lo combat tà l’occitan qu’ei lo noste dret. Qu’am un dret legitime d’emplegar la lenga nosta en la vita vitanta e en lo maine oficiau, la vita administrativa e politica, economica, sociau e tanben en l’ensenhament.

ANARAM AU PATAC qu’arrefusa tota actitud de mendicaire auprès deu poder. Mendicar n’ei pas sonque esperar brigalhas, qu’ei acceptar la posicion de dominacion deu poder e, sordeish, acceptar la nosta posicion de mestrejats. Non se’n pòt pas esperar arren deu punt de vista deus drets lingüistics, de pensar, de víver.

Qu’ei créder a la possibla « sensibilizacion » deus qui tienen lo poder, au lor « generosèr ». Créder qu’un simple besonh d’informacion de la nosta part dab quauques paraulas tà assegurar qu’èm braves e « republicans » e donc arrespectuós deu poder, que seré ahida hòla ! E totun lo moviment occitanista qu’a foncionat e que contunha de foncionar atau…

Non s’i enten pas enqüèra e tostemps justificar l’aprentissatge de la lenga occitana tà que los mainats parlen miélher… lo francés deu costat deus ensenhaires deu public com de Calandreta ?!

Ara lo moviment que s’estuja darrèr lo dret a la « diversitat » linguistica per l’Estat francés e que contunha de parlar de lenga « minoritària » o « minorisada ». Tostemps perhiu baish tà non pas har paur e paréisher mes legalistes que tots.

Totas aqueras posturas que son inconscientas o oportunistas, qu’ei saunei de possiblas acordalhas dab l’imperialisme francés. A ANARAM AU PATAC ne’n volem pas pr’amor qu’ei denegar Occitània com los drets deus occitans.

Que defenem lo dret de parlar e ensenhar la lenga occitana, qu’ei un dret universau, estacat a tots los pòples que sian grans o petits, qu’ajan existit dijà dab Estats pròpis o pas.

Que mes aqueras posturas que hican nublas e qu’estujan atau la realitat deus rapòrts de dominacion e de drets inegalitaris.

Pro de saunei, pro d’oportunisme. Los poders imperialistas qui’ns mestrejan que son pro assabentats e non coneishen pas qu’ua causa : lo rapòrt de fòrça.

Lavetz qu’am de parlar clar e de díser las causas com son.

ANARAM AU PATAC qu’ei partisan d’aver l’occitan com lenga oficiau per Occitània tota. Çò qui significa que non podem pas acontentà’ns d’ua reconeishença « oficiau » (peu poder imperialista) shens definir la plaça e l’existéncia de la lenga nosta per la societat occitana.

Que volem l’estatut de lenga oficiau en tot compréner que tà la lenga nosta que significa lo dret a ua preséncia complèta per la vita administrativa, economica, sociau e culturau, de segur peu sistèma d’educacion de la mairau a l’universitat com per la formacion professionau o los mediàs.

Que cau que sia efectiu lo dret tà tot ciutadan per Occitània d’emplegar la lenga soa tà tota relacion dab los poders publics, lo dret de l’emplegar a tot moment de la vita e dens tots los maines. Qu’ei lavetz l’obligacion taus poders publics de l’emplegar a tot moment. Que cau realizar las condicions tà que nat maine non posca excludir l’occitan.

Per l’ensenhament que significa la lenga occitana e sia lenga ensenhaira peu metòd immersiu sol vertaderament eficaç. Que cau tanben que sia lenga ensenhada.

Aqueth ensenhament, ANARAM AU PATAC que’u concev en la mira d’ua reconquista deus espacis sociaus tots. Se volem estar seriós qu’a d’estar un ensenhament obligatòri tà tots los mainats escolarizats. Qu’a d’estar acompanhat en prioritat per la formacion professionau.

Nosauts occitans que demandam reparacion de la condicion qui ei hèita a la lenga nosta :

1 / Lo temps que pressa e que hè necèra decís de reconquista dinamics e eficaç ;
2 / Per principi tots los poblants de l’espaci occitan que deven aver accès a l’acquisicion de la lenga ;
3 / Qu’ei pausar lo problèma politic de la nosta lenga suu terrenh deu dret legitime universau, deus drets deus pòples e opausà’s radicaument a la pression politica e ideologica imperialista ;
4 / Qu’ei pedagogicament hòrt important. Atau los mainats que seràn tots parièrs e los qui apreneràn la lenga non seràn pas ua minoritat, n’apareisharàn pas diferents deus autes a un moment de la mainadèra quan ei important d’estar com los autes.

Taus mediàs que significa que siin organizats o ahortits mediàs en occitan : premsa escriuta quotidiana, setmanèra, mesadèra, ràdio e television taus adultes e tà la joentut.

Lutar tà l’oficializacion de l’occitan qu’ei perméter au Monde qu’ua votz de la soa expression e prenga tota la soa plaça, qu’ei tanben partatjar ua richessa e ua pensada pròpias qui pòrta a tots.

Obtiéner l’oficializacion de l’occitan qu’ei avançar suu camin de l’autòdeterminacion. Que’s poderà har ce’ns sembla se lo recent article 2 de la constitucion francesa ei retirat. Qu’ei un objectiu d’ANARAM AU PATAC.

L’occitan - La libertat

L’occitan qu’ei un deus elements d’emancipacion deus occitans. Qu’ei l’amna de la nosta libertat.

Nosauts occitans non poderam pas estar jamei libres amassas shens que tengam la lenga nosta. Lavetz que’s poderà pausar la question de quina societat bastir, de la democracia vertadèra.

En l’acarament dab los poders imperialistas non poderam pas acceptar de pausar lo combat anti-imperialista shens que’s pause la question de la nosta lenga.

ANARAM AU PATAC que’s diferencia deus occitanistas qui non vòlen pas enténer a parlar de la question de la lenga e deu ligam estret qui a dab la question de la societat e deu poder politic. Que pensa l’arrenavida de la lenga en cargar la question de luta de classas.

Qu’afirmam la nosta singularitat au par de tota l’esquèrra e extrèma-esquèrra francesas. Aqueths que desconeishen la question de la lenga occitana e non vòlen pas enténer a parlar d’Occitània e de hat collectiu occitan. Que’ns presentan ua societat « democratica » en laquau n’avem pas nada plaça e qui s’acòrda hòrt plan dab l’opression nacionau deu poder imperialista françés.

La question de la lenga qu’ei un punt essenciau de termièra enter progrès, democracia e revolucion d’un costat e imperialismes italian, espanhòu, francés e europèu si ei concevut com subernacionalista e non pas federau.

Qu’at disem hòrt, la question de la lenga occitana vista com question politica màger qu’ei ua de las condicions tà que pausem lo noste combat en tèrmis de liberacion collectiva e sociau deus occitans. En tant qu’organizacion revolucionària de l’esquèrra occitana, ANARAM AU PATAC que pòrta lo combat aqueth.

Entà ANARAM AU PATAC, lo desvelopament de la consciéncia d’estar occitan qu’a d’estar a la basa de l’accion politica. L’afirmacion de l’existéncia de la lenga occitana qu’ei uei lo dia essenciau tau desvelopament de la consciéncia deus occitans amassa. Qu’òrb la pòrta tà la libertat.

A l’entorn de la question de l’occitan, deu combat tà que torne estar la lenga de la vita de tot dia que’s jògan enjòcs politics deus grans.

Lo moviment occitanista e tots los qui’s disen progressistas o d’esquèrra qu’an de’n pagerar l’importància.

Barrar